Archive of ‘Blog’ category

Web 2.0 Expo Europe 2008

Van 21 tot 23 oktober wordt in Berlijn de Web 2.0 Expo gehouden. Iedereen praat over 2.0, maar er gaapt een groot gat tussen de koplopers en de gemiddelde gebruiker. Web 2.0 Expo wil de brug zijn die de technologische ontwikkelingen aan de buitenste randen van het 2.0 landschap dichterbij de werkelijkheid van elke dag wil krijgen. En dat maakt het een hele interessante conferentie.

De onderwerpen tijdens de Web 2.0 Expo zijn op zijn zachtst gezegd gevarieerd. Van mobile 2.0 tot het ontwikkelen van applicaties. Van het zorgen van financiering voor startups tot het opzetten van cross-nationale, multi-taal community’s en opkomende zakelijke risico’s in de nieuwe markt die rondom 2.0 ontstaat. Met keynote speakers als Tim O’Reilly (O’Reilly Media), John Lilly (Mozilla), Tariq Krim (NetVibes), Saul Klein (Index Ventures), Ben Hammersley en Brady Forrest (O’Reilly Media), kunnen we een paar hele interessante dagen verwachten.

Ik ga naar Berlijn. Als je ook wilt, dan kun je via de banner op de site je kaarten reserveren. En je als je de discount code gebruikt, krijg je ook nog 35% korting. Dat geeft een aardige korting voor een paar dagen vol inspiratie.

Ik ben erbij. Tot ziens in Berlijn?

404 humor

Humor doet het altijd goed. Ook als je site plat gaat, of als je geld nodig hebt. En wanneer allebei de situaties zich voordoen, dan kun je ze net zo goed combineren moeten de jongens achter compfight.com hebben gedacht. Op hun site vond ik dus geen duffe 404 tekst maar de volgende melding:

Error

Compfight is down, overloaded, corrupt, or is experiencing legal
problems. We should be back up and rolling shortly. If this error
makes you mad might we suggest a donation to help cover the cost of
overloading, corruptness, and or our legal bills.

If you keep seeing this message please email us: hello@compfight.com.

We have lives. Thanks.

Ik vind hem erg leuk. En nog geen minuut later was de site gewoon weer beschikbaar. Maar de boodschap is duidelijk.

Praat met je klant, zoals hij het wil

Afgelopen vrijdag is mijn brief aan Vodafone de deur uitgegaan. Natuurlijk keurig aangetekend om ervoor te zorgen dat de urgentie van het verhaal goed over komt. En onderaan de brief heb ik gevraagd om een antwoord per omgaande. Op dinsdagochtend krijg ik een sms. Van Vodafone. Om te vertellen dat ze binnen 15 dagen contact met mij op gaan nemen. Een leuk voorbeeld van het gebruik van media om mensen ten dienste te zijn.

Het onderscheid dat wordt gemaakt tussen de verschillende media op allerlei gebieden geeft eigenlijk aan dat we nog niet weten hoe we ze moeten integreren. De term e-commerce is eigenlijk een soort excuus om geen integraal beleid te voeren waarbij het niet meer uitmaakt waar een klant een product afneemt. Door e-commerce af te scheiden van ‘andere vormen van commercie’ kunnen we het heerlijk in een hoekje zetten. En dat is prettig. Hetzelfde geldt voor het mobiele internet. En dan zeker over de discussie welke wijzigingen het mobiele internet door zal maken ten opzichte van de rest van het internet. Ook die scheiding zorgt ervoor dat er een excuus is om niet honderd procent gericht te zijn op de klant. Het medium is immers anders en soms nog niet volgroeid.

Als klant is het volledig onbelangrijk welk medium je gebruikt. Uiteindelijk gebruik ik een medium om een behoefte te vervullen. En of dat dat nu gaat om het afnemen van een product of dienst, of over communiceren met anderen, ik kies het medium dat past bij de boodschap die ik wil overbrengen. En ik ben daar niet alleen in. Klanten kiezen het medium dat op dat moment past bij hun behoeften. En de reactie hoort daar naar te zijn. Als ik een brief stuur en daar geld en tijd in steek om ervoor te zorgen dat die aangetekend op een bureau landt, dan is een persoonlijk contact misschien meer op zijn plaats dan een sms. Maandag hoorde ik het voorbeeld van een mondeling gemaakte afspraak die per brief werd opgezegd, omdat de persoon in kwestie niet thuis was. Naar het mobiele nummer was niet gebeld. Het was niet bij de afzegger opgekomen.

Contact staat of valt niet alleen met de tekstuele inhoud van de boodschap. Op het moment dat contact gezocht wordt, zorg er dan voor dat je afweegt door middel van welk medium dat het beste gedaan kan worden. Denk na over de behoefte van de ontvanger en niet over het gemak van jou als verzender. En als een klant contact met jou zoekt, zorg er dan voor dat hij je kan bereiken op de manier die hem op dat moment het beste uitkomt. En dat hij na elk contact, ongeacht het medium, hetzelfde gevoel overhoudt. Het gevoel dat hij als klant belangrijk is voor jouw organisatie. Het onbeschrijfelijke, maar onbetaalbare ‘warme gevoel’ dat een goed bedrijf bij een enthousiaste klant achterlaat.

Low budget recruitment?

Of eigenlijk, hoe doen we no-budget recruiting? Meetial heeft een developer nodig, anders komen we niet verder. Dus ben ik op zoek. Het is voor een internet startup, dus het hoeft niet hier om de hoek, maar het moet wel een ondernemend type zijn, want het enige kapitaal is het aandelenkapitaal. Dus een salaris zit er nog even niet in. Maar hoe breng je dat in Nederland (en België) nou eens goed onder de aandacht zonder dat je daar een hoop geld voor kwijt bent. Ik hoor graag waardevolle suggesties, want het wordt tijd om verder te gaan met de ontwikkelingen.

Recruitment fee

Meetial is nog steeds op zoek naar een ondernemende developer die met mij de zaak wil gaan opzetten. Iemand die wil ondernemen en die enthousiast is over het concept om mensen elkaar te laten ontmoeten. Maar het is nog niet makkelijk. Dus heb ik mijn vraag ook internationaal uitgezet via startupers.com. En binnen een dag kreeg ik een reactie. Een recruitmentbureau. Ik krijg een een heel verhaal voorgeschoteld over de kwaliteiten van het bureau en dat zij precies de kandidaat hebben die ik zoek. En dan ook nog tegen een gereduceerd tarief van maar 25% van jaarsalaris in plaats van hun reguliere 30%. Omdat ik op zoek ben, ben ik wel geïnteresseerd in hun kandidaat. En de kosten zijn voor mij ook niet zo interessant, omdat ik een ondernemer zoek. Iemand die tegen aandelen de eerste opzet wil gaan maken. Dus bij een salaris van 0,- komt de fee ook uit op 0,- en dat is voor mij prima op te brengen. Direct schrijf ik dus een mailtje terug naar het recruitmentbureau dat ik graag meer informatie ontvang over hun kandidaat. En toen werd het stil. Heel stil. Natuurlijk begrijp ik dat, want ze willen er ook wat aan verdienen. En dat vind ik prima. Maar stuur dan tenminste nog een mailtje om me te bedanken voor de belangstelling en te vertellen dat je daar niet aan kan beginnen. Of dat je de advertentie verkeerd had begrepen. Of iets anders. Want met stilte verlies je klanten.

Kleiner, zuiniger en met minder marge

Vandaag hoorde ik het bericht dat waarschijnlijk een goede 10% van alle Nederlandse dealers de zaak zal moeten gaan sluiten, omdat ze diep in de rode cijfers zitten. De autobranche gaat langzamerhand onderuit door zich rijk te rekenen op basis van grote auto’s en hoge marges. Kleine auto’s waren slecht lokkertjes die ervoor moesten zorgen dat men uiteindelijk toch met een grotere auto naar buiten ging. Maar helaas. Drukte rondom milieuvriendelijkheid, belasting, bijtelling en misschien ook nog wel de onzekerheid rond de BPM zorgen ervoor dat er minder auto’s worden verkocht. En wat er verkocht wordt is dus klein. Genoeg om samen in te rijden en de boodschappen te doen. Jammer voor de dealer, maar ze zullen moeten veranderen. Dus meer auto’s met minder marge. Of misschien zal zelfs het concept van de merkdealer wel aangepast moeten worden. Waarom geen dealer waar je alle auto’s kunt vergelijken. de autosupermarkt. Wat mij betreft de toekomst van de autoverkoop. Want bij de autosupermarkt kun je als klant gemakkelijk en snel alle auto’s vergelijken. En dat is klantgericht. Niet gericht op verkopers.

Schandpaal of stil protest?

Ik twijfel. Sinds vanmiddag twijfel ik steeds sterker. Eerder berichtte ik al dat de N95 regelmatig vastliep. Sinds vandaag wil ik de N95 officieel uitroepen tot mijn meest waardeloze Nokia ooit. Waar ik eind jaren negentig met de 5110 en daarop volgend de 6150 hele volksstammen probeerde te bekeren tot de Nokia, voel ik me nu in de steek gelaten. En dat terwijl de N95 intussen mijn 8e of 9e mobiele telefoon is en ik maar twee keer ‘vreemd’ ben gegaan. Een keer met een ‘Hi’ toestel en een keer met de Siemens van de Postbank actie.

En nu nam ik dan de grote stap. Van mijn perfect werkende 6310i stapte ik over naar de N95. Het toestel dat het allemaal kon. Internetten, bellen, foto’s maken, MP3’s spelen, gewoon alles. En ik leefde in de overtuiging dat mijn 3 jaar oude 6310i die bij elkaar gehouden wordt door super glue na een val van vier verdiepingen op een betonnen trap, eindelijk zijn laatste rustplaats kon gaan vinden. Maar niets is minder waar. Na de telefoon kort uit te hebben gezet tijdens een lunch, ging de N95 vanmiddag niet meer aan. De accu eruit en erin haalde ook niets uit. Vanavond lijkt hij het wel weer te doen, maar ik wil de kostbare draai-tijd niet verliezen en ga hem vanavond enkel gebruiken om weer een backup te maken. Voor de zekerheid. De zekerheid die mijn 6310 mij wel gaf. En nog geeft, want voor het rondje over de kermis gaat die met mij mee. En blijft de N95 thuis.

Maar wat is dan mijn twijfel? Mijn twijfel bestaat uit de vraag wat ik ga doen met mijn volgende actie. Na teleurstellende reacties van het Nokia Care Centre en de Vodafone klantenservice, heb ik besloten een brief te gaan schrijven. Ja, een ouderwetse brief op papier. En dat doe ik alleen als ik iets heel ernstig vind. Mijn twijfel bestaat er nu uit of ik die brief en de opvolgende reacties ook online ga zetten. Ik hoor graag jullie reacties. En die van Vodafone en Nokia natuurlijk.

Mobiel? Hoezo mobiel?

Je hebt producten die je koopt om mee te spelen. En er zijn producten die je koopt omdat je ze nodig hebt. Een mobiele telefoon heb je gewoon nodig. Zeker als je onderweg gaat naar het buitenland. Tot nu toe deden al mijn Nokia’s dat zonder enig probleem. Maar nu heb ik de N95. Misschien heb ik het enige maandag-model, maar mijn N95 werkt maar zelden zoals het hoort. Volgens de mensen in de Vodafone winkel is er niets aan te doen. Het is een telefoon met veel functies en als je die regelmatig gebruikt, dan kan dat wel eens mis gaan. Het Nokia care center zegt eigenlijk hetzelfde. Na 3 firmware updates te hebben gedaan in een periode van een aantal maanden, kwam ik vol goede moed in Frankrijk aan. Mijn goede moed zonk mij echter direct in de schoenen toen ik probeerde de wifi van de lokale McDonalds te gebruiken. Mijn telefoon crashte. En wel zoals hij nog niet eerder gedaan heeft.

De crashende telefoon werd het thema van de reis. Op geen enkele dag van onze vakantie heb ik mijn telefoon kunnen gebruiken zoals hij bedoeld was. Bellen ging heel af en toe en meestal pas na 22:00 nadat eerst de accu er een paar uur naast gelegen had en de telefoon daarna helemaal opgeladen was met de adapter. Overigens ook maar voor een telefoontje voordat het ritueel herhaald moest worden.

De bouwkwaliteit van de N95 is mij hierdoor ook wel erg tegengevallen. Er is geen mogelijkheid om de N95 extern te resetten. Natuurlijk is er een reset code. Die mag je intikken op de telefoon. Maar het probleem is dat je dat niet meer kunt zodra de telefoon gecrasht is. dus is de enige manier om de accu uit de telefoon te trekken. En daar is het klepje weer niet voor gemaakt. Mijn N95 Plum is intussen versierd met stukken isolatietape. Een roemloos einde voor een eerst zo intelligente telefoon. Vodafone zegt dat er niets aan te doen is. Ze kunnen hem innemen, dan ben ik hem 3 weken kwijt, wordt de oude firmware (2 versies terug) er weer opgezet en dan krijg ik hem weer terug. Met beschadigd klepje natuurlijk. En Nokia? Van Nokia hoor ik niets. Misschien moet ik daar maar eens een brief aan gaan wijden. Misschien dat ze me dan wat inzicht kunnen geven in de echte werking van de N95…

helpikhebnoggeeniphone3g.nl

Vandaag had het weinig zin om het nieuws door te nemen. Was er geen nieuws dan? Natuurlijk wel. Uiteraard werd er bericht over de aanval van Microsoft op Google en Oracle. De ING verklaarde dat de huizenprijzen weer 3% omhoog zijn gegaan, nadat de LMV deze week verklaarde dat de markt was ingestort. De kop van de topman van Fortis zal rollen en in Peking schrapt men hond van het menu. Er is duidelijk geen sprake van de zomerse komkommertijd vandaag. En toch, niemand die het merkte. Vandaag is de dag van de iPhone 3G. Gisteravond stonden 500 mensen in de rij om de eerste iPhone’s te mogen aanschaffen. De eerste had zich al voor half tien ‘s ochtends bij de deur van de winkel genesteld met zijn stoeltje. Filmpjes waren op het nieuws, de radio besteedde er extra aandacht aan en websites staan er vol mee. Nederland heeft eindelijk een legale iPhone en dan nog wel de 3G versie. Deden iPhone bezitters het gemis van 3G het afgelopen jaar nog af met “Ach, overal is wifi en wanneer gebruik je het dan?” Vandaag verdringen ze zich aan de balies van de winkels waar de tiPhone wordt verkocht. T-mobile en Apple staan in een keer weer helemaal vooraan op de kaart van Nederland. Een geweldige actie. Chapeau voor zoveel aandacht. En dat voor een telefoon.

En ik? Ik zit hier stil in een hoekje met mijn N95. Yesterday’s glory welhaast. Kon ik er vorige week nog mee voor de dag komen als semi-tech savy, vandaag is het over. De N95 8GB is er al een tijdje, maar mijn N95 wordt pas echt hopeloos verouderd als de N96 straks uitkomt. Het is de kift. Ik geef het direct toe. Wil ik de 3G graag hebben? Ja. Wil ik mee in de vaart der digitale volkeren? Ja. Maar voor 700 euro weet ik nog wel andere leuke dingen. (700 euro om af te kopen of een losse iPhone 3G halen…) Dus wordt ik nu weer deel van de mobiele meerderheid met een verouderde telefoon. Misschien ga ik Vista zelfs wel installeren, ik loop nu toch al achter de feiten aan. Zou er al een non-iphone helplijn zijn of een site waar ik mijn verhaal kwijt kan…

Receiving feedback

I am an avid user of many web services which try to tune their service to your requirements. They try to pick your brains on what you like and try to match their offerings to it. Most of the time that works amazingly well. But there are times when I feel there would be possibilities to make it work better. By just adding a simple option for instance. Not being a person to shut up and wait for it, I want to make my opinion heard. And so I do. I try to find a way to deliver my feedback. The question is why so many services make it so unbelievably impossible to do so.

As an example, I enjoy last.fm. It plays the music I like. Well, mostly. Every once in a while an artist drifts in that I do not like. Regardless of the song they are playing. So I would like to remove the artist from my list of possibly liked music. The only option they give me is to mark the song, not the artist. Looking for a place to leave my feedback, I could only leave it at a public forum as number 300+. Not very encouraging. Not as bad as BMW though. After being approached for a test drive in BMW’s 1 series, I wanted to let them know I would be interested, just not through the local dealer. As I never feel I am being taken seriously there. However, they have absolutely no way in which you can leave any feedback through their site. You can call an 0800 number, but I was not really looking for a call centre, now was I?

In comparison I would like to praise the guys at Nimbuzz. After trying an older version of their client, I found I had a nice list of things that could be improved upon. So when I received an email from them asking me to become a Nimbuzz ambassador, I answered them with my list of requests. It stayed silent for a while and then I received a mail from Tobias telling me that they were taking all my requests seriously. That felt good. I had gone through the trouble to make suggestions and now they were going through the trouble of assessing whether my suggestions were valid. It felt like a job well done. Imagine my joy when I found that every single suggestion in the mail has been dealt with. Now that is customer service for you. Thanks Nimbuzz. You just put BMW to shame.

Hoge bomen

Hoge bomen vangen veel wind. Een bekend spreekwoord. Vaak gebruikt in de context dat het nou eenmaal normaal is dat je ook een hoop rotzooi over je heen krijgt als je opvallend bent. Als je je kop boven het maaiveld uit durft te steken. Het is Nederlands om daar dan wat van de zeggen en velen wachten vol spanning tot de hoge boom valt.

Onder de boom is het veiliger. Je valt niet op, je vangt geen wind. Maar hoge bomen hebben veel voordelen. Ze vangen niet alleen de wind, maar ook de zon en de regen. Ik werd daar vandaag even bij bepaald toen ik de droge plek onder een grote boom zag. Onder de boom krijg je geen water en met een beetje mazzel ook weinig zon. Als plant kun je niet zonder. Dus ben je onder de boom gedoemd om langzaam te groeien met de kleine beetjes die overblijven. Begin je op een andere plek als klein boompje, dan heb je kans om ook een grote boom te worden. Te groeien naar de mate waarin je groeien kunt en hoewel je wind zult vangen, kun je ook genieten van de heerlijke zonnestralen.

Durf dus uit je comfort te stappen en waag je aan groei. Of zoals ik pas een uitspraak van een kalender zag: “Wees een giraffe, steek je nek uit”. Je kunt er zo veel aan hebben.

‘Nieuwe’ invulling van de arbeidsmarkt

Het is moeilijk op de arbeidsmarkt in Nederland. Overal lees en hoor je dat er een tekort is aan goed geschoold personeel voor het uitvoeren van allerhande taken. En uit ervaring weet ik dat dat ook zeker het geval is. Om die reden is het wel interessant dat er tegelijkertijd in ondernemersland een achterwaartse beweging gaande lijkt. Ik bedoel dat men druk onderweg terug lijkt naar het vooroorlogs ondernemerschap.

Het belangrijkste verschil zit in het feit dat de ondernemer ook weer gewoon ouderwets de baas wil zijn. Hij wil zijn personeel kunnen vertellen wat het wel en niet te doen heeft en hoe. Op zich is met de rol van een baas natuurlijk niets mis. Uiteindelijk is het de ondernemer die het salaris betaalt en de werknemer die daarvoor arbeid uitvoert. Het moet echter wel in het licht van de maatschappelijke ontwikkelingen gezien worden. Het feodale stelsel ligt immers al enige tijd achter ons. Al doen uitspraken van ondernemers en onderzoeksbureaus soms anders vermoeden. Hierbij horen uiteraard de uitspraken van dhr Loek Hermans van MKB Nederland die eerder liet weten dat ziekte uren wat hem betreft gewoon ingehaald dienen te worden. Een interessante uitspraak als het gaat om personeel dat in dienst is. Daarnaast is er een trend te ontdekken op het gebied van controle van werknemers. Dit geldt op allerlei terreinen waarbij het gedrag van de werknemer wellicht het algemeen bedrijfsbelang zou kunnen schaden. Of tot vermindering van effectiviteit kan leiden tijdens de ‘vaste kantooruren’.

Aan de andere kant wordt van werknemers steeds meer verlangt dat ze ook buiten de afgesproken werkuren actief zijn. Uiteraard geldt dit voor telefoontjes, maar ook voor het bijhouden van vakliteratuur en cursussen. Mail dient ook in het weekend beantwoord te worden en bij voorkeur zijn de resultaten van de vergadering van vrijdagmiddag 6 uur op maandagochtend om 8 uur beschikbaar.

Jammer dat in dit verhaal de maatschappelijke ontwikkelingen weinig tot geen invloed lijken te hebben op de verhouding tussen werkgever en werknemer. Sterker nog, er lijkt juist een tegenbeweging gaande te zijn. Uiteraard zijn er altijd werknemers die ongeïnteresseerd zijn en enkel aanwezig zijn om het geld op te strijken. Maar daar tegenover staan de werknemers die bezig zijn met ‘hun’ vak en die het niet loslaten op het moment dat ze de deur dichttrekken. De werknemers die ‘s avonds gewoon nog een stukje extra werk doen, omdat ze er op dat moment aan dachten. En de vraag is of deze werknemers niet productiever zijn op het moment dat ze op deze manier kunnen functioneren, in plaats van een vaste aanwezigheid op een bureaustoel. Uiteraard zijn er kanttekeningen bij dit verhaal te plaatsen. Voor sommige zaken dien je nou eenmaal op een bepaalde fysieke plek aanwezig te zijn. Maar de techniek biedt ook de mogelijkheid om flexibeler te werken en mensen zaken uit te laten voeren op het moment dat dat het meest effectief is. En op de manier die bij hen past.

Grappig genoeg zie je dat steeds meer werknemers met ondernemerszin die zin ook steeds letterlijker nemen. ZZP-er worden is een trend die werknemers in staat stelt om hun eigen tijd in te richten en vooral gestuurd te worden op prestaties. Een interessante stap die ervoor zorgt dat je je kunt ontwikkelen in je vakgebied en dat je groeiende kennis steeds interessanter wordt voor opdrachtgevers. Uiteindelijk krijgen werkgevers er zo krachten bij die flexibeler zijn, gemotiveerder zijn, meer specifieke kennis hebben en beschikbaar zijn wanneer dat gewenst is. En de zzp-er schuift van bedrijf naar bedrijf, neemt kennis in zich op en past dat weer toe in nieuwe opdrachten. Waardoor steeds meer bedrijven efficiënter kunnen werken op basis van zzp projectteams.

Ik geef ook meteen toe dat dit hele verhaal eigenlijk niet nieuw is, maar het lijkt nog zo weinig doorgedrongen. Wanneer je in je bedrijf teams binnenhaalt van zzp-ers kun je prestaties leveren met een bepaalde kwaliteit die je anders misschien niet zou halen. En het zou mij niets verbazen dat ook grote succesvolle ondernemingen in de toekomst steeds meer gebaseerd gaan worden op projectteams van goede zzp-ers met specifieke kennis voor de uitvoering van specifieke projecten.