Ahhhh, the good old days. The days in which every company was there for its own good and was solely focussed on making as much profit as possible. The time when marketing was push and all you needed to do was broadcast the positives of your product as much and as loud as possible. The good old days. The days when you could be a marketing executive and mainly be concerned about the way your suit looked so people would admire you and your success. Your full page adds oozed smugness and glorious satisfaction based on your product. The glorydays of the P’s of marketing.
Snap out of it. There is no more use in trying to find the perfect five P’s to get the largest group of average customers for your product as there is use in going the manual for your dial telephone as a guidline for using your PDA. The average customer does not exist. And these days it shows more than ever. And as a brand, you need to be aware of this. In fact, you need to be aware that whatever you are doing, whoever you are and whatever you are making, you are a brand. And a brand needs to appeal to people. Not to the masses, but to the person.
Do you know your customers? Do you know who they are? Do you know what they are interested in? Do you know what they care about? Do you know what makes them tick? Lets face it, in todays world just sending them a nicely formulated mass mail message with their name on it will not make it happen. And you don’t have to. Todays technology can help you learn so much about your customers. Enough that will enable you to relate to them and dialogue with them, not just talk to them.
As you will all have heard, Obama won the elections on the 4th of November. If nothing else, what I liked about his approach was his use of social media. He really was working on gathering people around him to carry his ideas further and communicate them to their friends. By using the established networks such as Facebook (2.5 million followers), LinkedIn (500+ contacts) and twitter (119,486 followers) but also by building the my.barackobama.com site. A great approach. And a great example of leading a tribe to influence the world. However, the question I am left with is this. Will Barack keep it up? Will we hear from him next week, next month or in April when he has been in office for four months. Will we still be able to contact him this way and will he still share with his followers what he is doing. Or will the site be hushed and will we wake up to the fact that it has been a great marketing effort to push the name and push the man. I sincerely hope not, because we have had a great taste of what social media are able to do when they are a part of your complete approach to reaching your potential tribe. Lets keep that up @barackobama and lets keep on talking. It might even be a bit more personal to my taste as you see with @MaximeVerhagen the Dutch minister of foreign affairs. But at least @barackobama, lets stay in touch. Can I hear your “Yes we can!” on that?
De financiële wereld is in rep en roer. En de consument begint zo langzamerhand uit te vinden dat er misschien toch iets ernstigers aan de hand is dan wat gerommel in de Verenigde Staten van ver van mijn bed. Vorige week werden de geruchten rondom Fortis zelfs zo sterk, dat er gevreesd werd voor het omvallen van de bank. Ruim 3% van de klanten van Fortis besloot zelfs geld weg te gaan halen. Het antwoord van Fortis was een persbericht dat alle zenuwen tot bedaren moest brengen. De tekst luidde:
“Fortis ontkent ten stelligste de actuele geruchten in de markt en bevestigt vroegere verklaringen.”
Kijk, dan doe je het goed. Al zeg ik dat met enig sarcasme. Want wat heeft een klant hier nu eigenlijk aan? Betekent dit dat zijn spaargeld veilig is? Betekent dit dat hij met een gerust hard zijn bedrijfsfinanciering aan Fortis over kan laten? Betekent dit dat Wouter Bos eigenlijk voor niets een noodgreep van 4 miljard heeft gedaan?
Communicatie is een groot goed. Zeker met klanten. Als er iets aan de hand is, informeer je klanten dan. En als je het niet publiek wilt doen, doe het dan persoonlijk. Maar zorg ervoor dat je klanten van je horen. Want als klanten van je horen, dan weten ze dat je ze serieus neemt. Dat je tijd voor ze wilt nemen om ze te informeren. Dat je ze als klant waardeert en weet dat je er alles aan zult doen om hun belangen te behartigen. Want een klant die niets van je hoort, daar heb je geen relatie mee. En als het bij jou slecht gaat, dan heeft die klant er geen enkel probleem mee om over te stappen naar een ander.
Overigens heeft Fortis vandaag een nieuwe poging ondernomen om te communiceren met zijn klanten. Naar mijn mening valt die poging helaas onder ‘te veel, te laat’ en wederom te onpersoonlijk. Kijk maar eens op “U heeft vragen, Wij hebben antwoorden”.
Digitale televisie. Overal zie je het. Geweldig. 120 kanalen op je televisie. Geweldig. En alles dat ik er voor moet doen, is een kaartje tekenen, een kastje plaatsen en ik ben klaar. Ik ben digitaal. En ja, ik ben er ook ingetrapt. Nou ja, ingetrapt, als ‘trouwe klant’ kreeg ik het kastje gratis en de digitale kanalen voor hetzelfde geld als mijn analoge aansluiting. En dus ging ik over.
Maar pas als je digitale televisie hebt, begint het probleem. Die 120 kanalen krijg je uiteraard niet. Je krijgt maar een klein gedeelte in het standaard pakket. Op zich is dat helemaal niet erg, maar dat kleine gedeelte beslaat een enorm aantal zenders waar ik niet op zit te wachten. Sorry hoor, maar ik ga niet naar politiek 24, of TMF zitten kijken. Terwijl ik er stiekum wel voor betaal. En er zijn legio interessante kanalen die ik wel zou willen kunnen zien, maar waar ik nu bijna alle pakketten voor moet nemen. En daar zitten dan nog meer ongewenste kanalen bij.
Waarom werken de kabelaars niet met een eenvoudig selectiesysteem? op dit moment wordt al op een kaart-niveau bijgehouden welke paketten je wel en niet mag zien. Dan is het toch een kleine stap om dat op een kanaal niveau te regelen. Gewoon een site waar ik op in kan loggen om dan mijn eigen kanalen aan en uit te vinken. En die dan gewoon op mijn televisie verschijnen. En als ik ze weer zat ben, dan zet ik ze uit. En als mijn kinderen groter worden, dan kies ik weer andere kanalen. Gewoon, per maand. Eenvoudig en voor een bedrag per kanaal. Zo moeilijk is het niet, maar het zou zo’n genot kunnen zijn voor de gebruiker.
Over de afgelopen maanden heb ik regelmatig laten weten wat ik denk over de N95 die ik een jaar geleden heb gekregen van Vodafone. Het is uiteindelijk zo ver opgelopen dat ik een aangetekende brief heb verstuurd naar Vodafone met de opdracht zo snel mogelijk een stabiele oplossing te zoeken. En vodafone heeft weer geluisterd. Uiteindelijk. Na aardig wat heen en weer gepraat, krijg ik nu kosteloos een nieuwe N95 8Gb toegestuurd. Een mooie geste. Bedankt.
Maar moet ik nu dan zeggen dat ik tevreden ben? Uiteraard ben ik tevreden met de oplossing. Maar de afhandeling had nogal wat voeten in de aarde. Het lijkt erop dat een telecom aanbieder niet reageert op klachten, totdat er een aangetekende brief wordt verstuurd. En die ervaring delen anderen met mij. Sterker nog, het lijkt er op dat het de standaard modus operandi is van de telecom operators. Pas wanneer een aangetekende brief wordt verstuurd, met daarin ook een verwijzing naar het opzeggen van het abonnement, wordt actie ondernomen.
Maakt massa lui? Is het zo dat je minder moeite doet voor je bestaande klanten als je er een hoop hebt? Zijn de performance indicatoren voor de klantenservice van de telco’s te laag gesteld? Of is het gewoon zo dat de telco’s de push economie nog niet zijn ontgroeid? Wanneer dringt het door dat ik een individu ben, dat als persoon geholpen wil worden? Een individu die een relatie aan wil gaan met een leverancier? Langzaam zien we een aantal bedrijven de stap maken om hun klanten als personen te gaan behandelen. De telecom operators horen daar nog niet bij. Maar als er een komt die het gaat doen, dan ga ik over.
