I have written about Windows Phone before. But I had never tried to live with it. And that changed over the course of these last three days. I installed lots of apps, I made calls, took pictures, did video, texted and used social networking sites. Just like I do on my other phones. But it did feel different this time. Let me get this clear. I really do love the feel of the phone. I love the pictures it takes. I like how it integrates things into its user interface. And I definitely, definitely love the looks that Microsoft has given Windows Phone. The tiles are nice and mostly functional. Even though I don’t understand why some are animated and some aren’t.

But in a way, the phone leaves me feeling oddly detached. I am used to the notifications on Android 4.0 and iOS 5. Notifications that tell me when people want to interact with me across all networks. Yes, there is the “Me” tile that I can tap and then go to notifications to see Facebook, Twitter, Windows Live and LinkedIn, but that needs action from me. And as soon as I power up my Nexus S or iPhone, I get flooded with updates that I never saw on the Lumia. And that annoys me. My phone is not about calling. It is about interaction.

And about making a call. That is a completely different problem. When logged on to Twitter, Facebook, LinkedIn, Windows Live and four of my Google accounts, the address book becomes a total nightmare. Lots of people are in several of my networks, which puts them in my address book several times. But not all of them have phone numbers. So, I keep on choosing the wrong contact. And trying to call home, I didn’t even find the number. I am sure there are great ways of streamlining this. I do that on the Nexus S and iPhone as well. But I have not found out how to do it on this one.

I think Nokia made a nice phone, but I am not enjoying it because Windows Phone doesn’t work the way I would want it to. And I might be able to solve a lot of this by choosing the right apps. So, tell me, what are the apps you enjoy most on Windows Phone and why? And how did you sort out your address book? Looking forward to hearing from you so I can give the Lumia a second chance!

I am a firm believer that people want to buy a mobile device that is easy to use and gives them the features they want, for the price they want it at. Almost every day I have people ask me what phone they should buy and how their phone can help them do what they want. And unanimously they ask whether to buy Android or iPhone. I never get asked the question for Windows Phone. Nobody asks me the same about Blackberry either, because you either want one for Blackberry messenger or you are stuck with one as your company phone.

Will a $100 million marketing campaign solve this problem? Hardly. Few people choose their phones on the commercials they have seen or the billboards they drove past. They do choose their phones on what their friends are using and the ease it seems to give them. I agree with Robert Scoble when he responds to Charlie Kindle’s post on why WP7 has not taken off. Through its users, Android and iOS both show they are safe choices. People around you use them. Of all the people I have met over the past three weeks, I have only met one with a Nokia Lumia. One. Hardly a match for the people that have told me about their new iPhone 4S or Android phone.

I am afraid the $100 million might just vaporize on the way to selling a phone. Back in 2007 the launch of the iPhone changed the mobile phone landscape. Back in 2009, carriers were still longing for a good iPhone competitor to offer their customers. Now, in 2012 we have it all. Back in 2007, developers were eager to jump the bandwagon to build their coolest ideas into iOS apps. Now, few startups even see Windows Phone or Blackberry as a viable market. So they develop for iOS and Android only.
I am assuming Microsoft is launching a ‘regular’ marketing campaign with Nokia and AT&T in which they will be targeting consumers to buy the Nokia Ace. What happens is that we get into a circle of people waiting for each other and no phones being sold. Because the consumers will only change to Windows Phone when their favorite apps are running on WP and developers will not be eager to do WP development unless WP reaches enough critical mass to make it worth their while.

Solution? Take a good chunk of that budget and target developers, startups and innovators. To port their existing apps to WP, but also to develop cool new apps that will be exclusive to WP for now. I firmly believe there is a market for WP. However, you need to know where it is to be able to benefit from it. For now, WP phones will mainly be bought by companies to replace their older Windows Mobile devices. A device management issue. But startups can make the most of this by launching themselves specifically geared to business development. There is enough to do in that market still and there is money to sell your apps. And making that work will show other developers that WP might be a financial goldmine waiting for them.

In essence? Spending $100 million on marketing is not going to cut it. It needs to be spent on the eco system that will allow your customer to do what they want with your product. Only then will you be making progress.

Social media verandert de maatschappij. Langzaam, maar zeker. Ik geloof dat voor iedereen het gebruik van social media net zo gewoon zal worden als de mobiele telefoon nu. In de komende tijd zal de manier waarop mensen communicatie ervaren ook gaan veranderen. Zeker als we het hebben over corporate communicatie waarbij het gaat om merken, producten en diensten. Langzamerhand raken mensen gewend aan de persoonlijke aanpak. De verantwoordelijkheid ligt hier dan ook bij de communicerende organisaties om hier op in te springen.

Gisteren kreeg ik mail. Een mail van een merk waar ik stiekem nog steeds fan van ben. Ik heb al een aardige berg Nokia’s versleten en tot de iPhone kwam, keek ik niet eens naar een andere telefoon. Toen werd ik verleid door iOS en heb inmiddels ook een Android toestel. Maar toch volg ik Nokia nog steeds. Toen ik een mailtje kreeg om de nieuwe C6-01 te testen, leek me dat dan ook wel leuk. Ik las door het onpersoonlijke mailtje heen en besloot toch het formuliertje maar in te vullen. Want mijn interesse voor het merk won het nipt. En daarna werd het stil. Heel stil. Nu, bijna drie weken later, ontvang ik een mailtje met een euforische titel. De testers zijn bekend. En ik ben het niet. Natuurlijk vind ik dat jammer. Ik heb er moeite in gestoken. Maar wat mij nog meer steekt, is dat Nokia het niet eens nodig vindt om mijn naam te gebruiken in het mailtje. Of iets anders persoonlijks. Het begint met ‘Beste,’ en daarna gaat het bergaf. Het ‘beste nieuws’ dat ze me in dit mailtje geven is dat ze mijn gegevens hebben bewaard. En dat ze me misschien ooit opnieuw zullen gaan vragen om zo’n zelfde formuliertje in te vullen. Om dan weer afgewezen te worden. Zonder naam. Ik twijfel of mijn gegevens bewaard zijn, of alleen mijn e-mail adres. Zodat ze me meer mailtjes kunnen sturen. Zonder naam en zonder gevoel.

Je fans zijn jouw goud. Zij zijn het die je merk, je product of je dienst haast op handen dragen. Zij zijn het die geld over hebben voor jouw inspanningen. Die interesse hebben in jouw hersenspinsels en die vaak bereid zijn om zelf ook tijd en moeite te steken in jouw succes. Waardeer dat, want er komt een dag waarop dat de reden van je succes zal zijn. Het zal je helpen om te groeien, om je omzet te verhogen en uit te breiden naar nieuwe doelgroepen. En het zal je helpen om hobbels glad te strijken. Hobbels die er zullen komen als er iets aan je product blijkt te schorten, de wachttijd te lang blijkt of de prijs te hoog. Maar je fans zijn je fans. Ze zijn jouw goud. Wordt fan van jouw fans. Luister naar ze, praat met ze. Zorg dat je weet wat ze beweegt en als je contact met ze zoekt, doe dat dan met hun doelen in jouw vizier. Dan blijven ze jouw fans en dragen ze je merk uit naar iedereen die ze kennen.

Maar moet ik nu dan zeggen dat ik tevreden ben? Uiteraard ben ik tevreden met de oplossing. Maar de afhandeling had nogal wat voeten in de aarde. Het lijkt erop dat een telecom aanbieder niet reageert op klachten, totdat er een aangetekende brief wordt verstuurd. En die ervaring delen anderen met mij. Sterker nog, het lijkt er op dat het de standaard modus operandi is van de telecom operators. Pas wanneer een aangetekende brief wordt verstuurd, met daarin ook een verwijzing naar het opzeggen van het abonnement, wordt actie ondernomen.

Maakt massa lui? Is het zo dat je minder moeite doet voor je bestaande klanten als je er een hoop hebt? Zijn de performance indicatoren voor de klantenservice van de telco’s te laag gesteld? Of is het gewoon zo dat de telco’s de push economie nog niet zijn ontgroeid? Wanneer dringt het door dat ik een individu ben, dat als persoon geholpen wil worden? Een individu die een relatie aan wil gaan met een leverancier? Langzaam zien we een aantal bedrijven de stap maken om hun klanten als personen te gaan behandelen. De telecom operators horen daar nog niet bij. Maar als er een komt die het gaat doen, dan ga ik over.

We zullen het zien. En dat terwijl ik altijd geleerd heb dat het duurder is om een nieuwe klant te winnen dan een bestaande te behouden. Doe je best Vodafone, want ik denk dat een andere partij die duurdere strijd anders gaat winnen.

Het kostte even moeite om me in te houden. Weer opsturen. De reden waarom ik herhaaldelijk naar Schiedam ben gereden. En dat voor het wijzigen van de instellingen. Maar, dat was nog niet het ergste dat mij vandaag verteld werd. Na wat aandringen vertelde de man achter de balie mij dat Vodafone meestal na drie reparaties actie onderneemt. Over het algemeen wordt dan de telefoon vervangen voor een andere. Prima geregeld dus. Een regeling waar ik wel gebruik van wil maken. Helaas is dat niet mogelijk. Omdat ik met mijn telefoon 200 kilometer heb gereden om hem niet vier keer twee weken kwijt te zijn voor de vier keer dat ik naar het Nokia Care Centre ben geweest. Want daar heb ik voor betaald en daar heb ik geen reparatiebonnen van Vodafone voor gekregen. En die heb ik daar voor nodig.

Een stevig staaltje klantenservice op de donderdagavond.

En nu nam ik dan de grote stap. Van mijn perfect werkende 6310i stapte ik over naar de N95. Het toestel dat het allemaal kon. Internetten, bellen, foto’s maken, MP3′s spelen, gewoon alles. En ik leefde in de overtuiging dat mijn 3 jaar oude 6310i die bij elkaar gehouden wordt door super glue na een val van vier verdiepingen op een betonnen trap, eindelijk zijn laatste rustplaats kon gaan vinden. Maar niets is minder waar. Na de telefoon kort uit te hebben gezet tijdens een lunch, ging de N95 vanmiddag niet meer aan. De accu eruit en erin haalde ook niets uit. Vanavond lijkt hij het wel weer te doen, maar ik wil de kostbare draai-tijd niet verliezen en ga hem vanavond enkel gebruiken om weer een backup te maken. Voor de zekerheid. De zekerheid die mijn 6310 mij wel gaf. En nog geeft, want voor het rondje over de kermis gaat die met mij mee. En blijft de N95 thuis.

Maar wat is dan mijn twijfel? Mijn twijfel bestaat uit de vraag wat ik ga doen met mijn volgende actie. Na teleurstellende reacties van het Nokia Care Centre en de Vodafone klantenservice, heb ik besloten een brief te gaan schrijven. Ja, een ouderwetse brief op papier. En dat doe ik alleen als ik iets heel ernstig vind. Mijn twijfel bestaat er nu uit of ik die brief en de opvolgende reacties ook online ga zetten. Ik hoor graag jullie reacties. En die van Vodafone en Nokia natuurlijk.

De crashende telefoon werd het thema van de reis. Op geen enkele dag van onze vakantie heb ik mijn telefoon kunnen gebruiken zoals hij bedoeld was. Bellen ging heel af en toe en meestal pas na 22:00 nadat eerst de accu er een paar uur naast gelegen had en de telefoon daarna helemaal opgeladen was met de adapter. Overigens ook maar voor een telefoontje voordat het ritueel herhaald moest worden.

De bouwkwaliteit van de N95 is mij hierdoor ook wel erg tegengevallen. Er is geen mogelijkheid om de N95 extern te resetten. Natuurlijk is er een reset code. Die mag je intikken op de telefoon. Maar het probleem is dat je dat niet meer kunt zodra de telefoon gecrasht is. dus is de enige manier om de accu uit de telefoon te trekken. En daar is het klepje weer niet voor gemaakt. Mijn N95 Plum is intussen versierd met stukken isolatietape. Een roemloos einde voor een eerst zo intelligente telefoon. Vodafone zegt dat er niets aan te doen is. Ze kunnen hem innemen, dan ben ik hem 3 weken kwijt, wordt de oude firmware (2 versies terug) er weer opgezet en dan krijg ik hem weer terug. Met beschadigd klepje natuurlijk. En Nokia? Van Nokia hoor ik niets. Misschien moet ik daar maar eens een brief aan gaan wijden. Misschien dat ze me dan wat inzicht kunnen geven in de echte werking van de N95…

Afgelopen oktober waagde ik een nieuwe stap in mijn mobiele carriere. Ik wilde een smartphone. Op dat moment was de N95 het topmodel van Nokia. Direct een voorsprong op de concurrentie dus, want ik was echt een Nokia fan. HTC alternatieven met Windows Mobile werden al snel afgeschreven door de verhalen van crashende telefoons. De iphone stond niet op het lijstje, want die was hier immers niet bij mijn provider te bestellen en had geen umts internet. En als ik nu aan de smartphone ging, dan wilde ik wel snel internet. Door wat geharrewar met abonnementen had Vodafone nog wat goed te maken met me. Dat goedmaken gebeurde door het gratis verstrekken van een nieuwe N95, waar die in de winkel nog met een paar honderd euro bijbetaling werd aangeboden. De timing was perfect en op mijn verjaardag werd de telefoon afgeleverd. Heerlijk. Een nieuwe gadget. En met het prima Nokia gevoel.

Intussen zijn we een half jaar verder en schrijf ik dit terwijl mijn trouwe 6310 naast me ligt. De N95 is namelijk voor de vierde keer in een half jaar gecrasht met fatale gevolgen. Omdat het een Vodafone branded versie is, kan ik hem zelf niet updaten. Dat moet dus bij een Nokia care center. Ongelofelijk frustrerend voor iemand die de telefoon zeer intensief gebruikt en hem ook nog eens elke dag moet opladen. Zeker mobiel internet wordt deze dagen weer node gemist. Na de laatste keer had ik besloten vrijwel geen externe applicaties meer te installeren. Ik gebruikte hem bijna voor niets anders meer dan internet, mailen, foto’s maken en natuurlijk bellen. En dan toch weer… Ik erger me er nu gewoon aan. De N95 is een prachtig toestel met veel gebruiksgemak. Als het werkt. En dat is de crux. Ik zit nu met gekromde tenen te luisteren naar vrienden met iphones die zonder problemen functioneren. Ik zie op kantoor de Windows Mobile HTC’s rondvliegen zonder grote mankementen. En ik zit hier. Met een dode N95. Nokia, doe er wat aan, want volgende keer wordt het toch echt een ander merk.