Voor sommige mensen is de klant soms gewoon lastig. Als zij lekker aan het werk zijn moet een klant ze niet storen met triviale zaken als vragen of verzoeken. Er wordt gezucht, gesteund en soms erger. Er wordt gezegd dat mensen er niet zijn, omdat dit interne stuk eerst af moet. Voor mij is het een ergernis. Uiteindelijk is het de klant die de organisatie bestaansrecht geeft.
Vorige week heb ik daarover in een twitter discussie een uitspraak gedaan die Jacqueline Fackeldey heeft aangegrepen om een hele goede en terechte blogpost te schrijven. Heel herkenbaar en goed om te lezen. Een aanrader.
Mijn tweet - met dank aan Jacqueline Fackeldey voor de screenshot.
De heffing is geweldig. “Overheid, help!”
Vandaag stond in Trouw te lezen dat de commissie Brinkman vandaag adviseert om een heffing op internetaansluitingen in te stellen vanuit de overheid. De heffing moet gebruikt gaan worden om innovatieve initiatieven in de krantenwereld te financieren. In april besloot de Stichting Onderhandelingen Thuiskopievergoeding (SONT) al om een heffing in te voeren op digitale opname en afspeel appraratuur met een opslagmogelijkheid. De heffing is geweldig.
Het klinkt misschien wat overdreven, maar ehct, de heffing is geweldig. De heffing is het enige middel dat er voor zorgt dat een verouderd businessmodel toch kan blijven renderen. Want uiteindelijk komt het daar op neer. Het internet is immers niet nieuw. De kranten hebben al heel lang aan zien komen dat er andere maniere van nieuwsgaring gaan ontstaan. Ze konden op hun klompen aanvoelen dat het businessmodel dat is ontstaan rond 1605 met Relation, wellicht de 21e eeuw niet zou gaan overleven. Ook omdat het delen van nieuws via het internet al een van de meest populaire activiteiten was.
Op een andere manier geldt hetzelfde voor artiesten. De structuren die de afgelopen eeuw zo succesvol zijn geweest, worden langzaam onderuit gehaald door het gemak van downloaden en bestandsdeling. Ook hier konden de platenmaatschappijen al jaren geleden aan zien komen dat de huidige manier van verkopen langzaam zijn einde zou gaan vinden. Half jaren negentig waren muziek en films al te vinden via de ftp sites van diverse universiteiten. En hoewel de kwaliteit toen nog te wensen overliet, was te voorzien dat dat binnen afzienbare tijd zou gaan veranderen.
Op het moment dat je geconfronteerd wordt met een verouderd businessmodel en teruglopende inkomsten, kon je maar twee dingen doen. Je kon erin berusten en langzaam ten onder gaan, of je kon je schouders er onder zetten en een nieuw model maken om weer geld te verdienen. Nu is er de derde optie. Je gaat naar de overheid, je klaagt en je stelt een commissie in. De commissie brengt dan een advies uit voor een heffing, zodat je niet zelf hoeft te investeren in een nieuw businessmodel voor je product. Ideaal. Maar als ik heel eerlijk ben, dan zie ik dat niet als meer dan een doekje voor het bloeden. Want succesvolle ondernemingen en succesvolle producten komen voor uit visie. Vanuit die visie komen ook de mogelijkheden om geld te verdienen met je product. En mocht dat niet meteen lukken, dan pas je je businessmodel wat aan, net zo lang tot je verdient. Want consumenten zijn best bereid om te betalen, als het maar is voor iets waarin ze waarde zien.
Vandaag stond in Trouw te lezen dat de commissie Brinkman vandaag adviseert om een heffing op internetaansluitingen in te stellen vanuit de overheid. De heffing moet gebruikt gaan worden om innovatieve initiatieven in de krantenwereld te financieren. In april besloot de Stichting Onderhandelingen Thuiskopievergoeding (SONT) al om een heffing in te voeren op digitale opname en afspeel appraratuur met een opslagmogelijkheid. De heffing is geweldig.
Het klinkt misschien wat overdreven, maar ehct, de heffing is geweldig. De heffing is het enige middel dat er voor zorgt dat een verouderd businessmodel toch kan blijven renderen. Want uiteindelijk komt het daar op neer. Het internet is immers niet nieuw. De kranten hebben al heel lang aan zien komen dat er andere maniere van nieuwsgaring gaan ontstaan. Ze konden op hun klompen aanvoelen dat het businessmodel dat is ontstaan rond 1605 met Relation, wellicht de 21e eeuw niet zou gaan overleven. Ook omdat het delen van nieuws via het internet al een van de meest populaire activiteiten was.
Op een andere manier geldt hetzelfde voor artiesten. De structuren die de afgelopen eeuw zo succesvol zijn geweest, worden langzaam onderuit gehaald door het gemak van downloaden en bestandsdeling. Ook hier konden de platenmaatschappijen al jaren geleden aan zien komen dat de huidige manier van verkopen langzaam zijn einde zou gaan vinden. Half jaren negentig waren muziek en films al te vinden via de ftp sites van diverse universiteiten. En hoewel de kwaliteit toen nog te wensen overliet, was te voorzien dat dat binnen afzienbare tijd zou gaan veranderen.
Op het moment dat je geconfronteerd wordt met een verouderd businessmodel en teruglopende inkomsten, kon je maar twee dingen doen. Je kon erin berusten en langzaam ten onder gaan, of je kon je schouders er onder zetten en een nieuw model maken om weer geld te verdienen. Nu is er de derde optie. Je gaat naar de overheid, je klaagt en je stelt een commissie in. De commissie brengt dan een advies uit voor een heffing, zodat je niet zelf hoeft te investeren in een nieuw businessmodel voor je product. Ideaal. Maar als ik heel eerlijk ben, dan zie ik dat niet als meer dan een doekje voor het bloeden. Want succesvolle ondernemingen en succesvolle producten komen voor uit visie. Vanuit die visie komen ook de mogelijkheden om geld te verdienen met je product. En mocht dat niet meteen lukken, dan pas je je businessmodel wat aan, net zo lang tot je verdient. Want consumenten zijn best bereid om te betalen, als het maar is voor iets waarin ze waarde zien.
Ahhhh, the good old days. The days in which every company was there for its own good and was solely focussed on making as much profit as possible. The time when marketing was push and all you needed to do was broadcast the positives of your product as much and as loud as possible. The good old days. The days when you could be a marketing executive and mainly be concerned about the way your suit looked so people would admire you and your success. Your full page adds oozed smugness and glorious satisfaction based on your product. The glorydays of the P’s of marketing.
Snap out of it. There is no more use in trying to find the perfect five P’s to get the largest group of average customers for your product as there is use in going the manual for your dial telephone as a guidline for using your PDA. The average customer does not exist. And these days it shows more than ever. And as a brand, you need to be aware of this. In fact, you need to be aware that whatever you are doing, whoever you are and whatever you are making, you are a brand. And a brand needs to appeal to people. Not to the masses, but to the person.
Do you know your customers? Do you know who they are? Do you know what they are interested in? Do you know what they care about? Do you know what makes them tick? Lets face it, in todays world just sending them a nicely formulated mass mail message with their name on it will not make it happen. And you don’t have to. Todays technology can help you learn so much about your customers. Enough that will enable you to relate to them and dialogue with them, not just talk to them.
Today is the day of the Cost Engineering Event 2009. First held in 2007 the event can pride itself on being one of the biggest events on the subject of cost engineering in Europe. Cost engineering can be described as the art of assigning value to that which has been or will be engineered. However, in every day life this means that cost engineering is the ultimate profession for people who want to get ‘bang for their buck’. A cost engineer is looking to maximize effect for every little bit of money spent. And that makes the cost engineer a great addition to any company.
In these challenging economic times, cost engineers can help companies stay afloat. Not only will they get a company as much as possible for the money spent, they can also control the spending better and work with engineers to redesign with a view towards reducing cost. But there is more… Well, there always is, right? But to see more, you should better go to the Cost Engineering website. I will be at the Cost Engineering Event 2009 for both days as account manager for Cost Engineering. We might have a seat for you if you give me a call.
Over the past couple of weeks, I have received more “how to monetize your network” than in the months before. And frankly, at times I am just amazed of how short sighted people are. The writers of the pieces often talk about how much money they managed to make in a very short timespan. However, this is social media. This is not a lemonade stand.
Social in social media means that you are connecting to people. Whatever way you are going to look at it, if you are connecting to people, you are going to be building relationships. A relationship is probably the most valuable thing you can have. It is the mutual sharing of your life with others. A fantastic phenomenon that we as humans can enjoy. And if you see how easy we do it and how much we love it, you could say that we were made to do it.
Monetizing on your network as most of these mailers see it, is getting as much money out of your social network as you can in the shortest possible timespan. Great. After all, the world is all about money, isn’t it? Wrong. The world is about your relationships. Of course there are relationships which have been made for the reason of being useful for business. And as a default, money gets involved there. LinkedIn is one of the networks that is mainly focussing on business contacts. Here you often connect to people that you have done business with, or that you hope to do business with in the future. However, if you are only about pulling as much money from them as you possibly can, you are connecting to wallets instead of people. And no relationship is going to last if it is only about the money. After all, nobody is going to be very enthusiastic about you if all you care about is their wallet. Relationships are meant to be mutual.So, is there no way to make money off your network? Sure there is.
Cater for the needs of your network. If you are truly connected to people, you know what they are looking for. You know what they need. Or you are able to find out. Then, offer them what you can do. If you can not do what they are looking for, recommend a friend who can. If they are not looking for anything, tell them loosely what you can do and get back to talking about them. For me, that is how I work. Do I make the most money ever on my network? No. Would I like to make more? Sure. Will I do whatever it takes to do it? No. Not in a million years. After all, my network are my friends. I don’t bother every friend I have with what I want to make. Honestly, I don’t. Hpwever, I do know that as people need the services I can provide, they will get in touch with me because of our relationship. After all, who better to realize something for you than someone you know.
Social networks are about being who you are. At LinkedIn you will be more about your business. At Hyves, Facebook and MySpace you will be more about old friends and catching up. At Twitter you will be more about sharing the here and now. How personal you are will vary with these services from superficial (LinkedIn) to very personal (Twitter). But whatever way you look at it, you need to be sharing you. It is about yourself getting out and connecting as you. And thinking about them. Thinking about your contacts and being genuinely interested in what they are all about. That is social media in the long run. Because it all is about the long run. Quick money is nice, but nobody would like to wake up with a couple of grand and a heap of lost relationships to look back upon. Get social. Be yourself. The money will come. Really, it will. But it should not be your main goal.
