57 channels and nothing on
Watching TV is a particularly frustrating activity. I seldom really watch TV and if I do, it is frustrating. No, not because of the commercials. Simply because when I have time to watch the TV there usually is nothing on that is worth watching. It is amazing to see that TV schedules seem to be focused on making sure nothing worth watching is going to be on when I am free to watch.
The strange thing that we have grown to accept is that the TV dictates our lives. If you want to see a movie, you have to sit in front of the box at the time the programmers decided it has to be showed. I know people who have a television schedule. They sit down on Monday to watch this, this and this and then Tuesday is off, Wednesday it is this and so forth. In the Netherlands, having an evening coffee usually coincides with the eight o’clock news and nobody seems to remember which one claimed that timeslot first.
TV is an entertaining medium is the mantra. So, it is entertainment that you can consume passively. If it does not coincide with times you are available, you should get yourself a harddisk recorder the suggestion goes. Is that what we have come up with in this day and age? I have tried that with VHS and believe me, it didn’t work.
In my opinion, TV channels are a thing of the past. something that we need to get rid of as soon as possible. I want a TV with just one channel. My channel. A channel where I select what I want to watch and what broadcaster I get it from. So I might want to see the latest updated news broadcast at seven and then watch a movie, followed by an episode of a series and finishing the night with a documentairy. Or when I feel like something else, I want to be able to select that. I want to be the boss of my TV. I want to tell it what I want to watch when. And in my opinion TV broadcasters should listen to this trend more. I don’t just want to see the same program half an hour later, if facts change, I want to see an updated news broadcast. Commercials I am not bothered about, though if prompted I might want to pay a little money to watch a movie without them. But I want to be able to decide what I do with my time and when I watch what on my digital tv. My.Channel, please launch
Watching TV is a particularly frustrating activity. I seldom really watch TV and if I do, it is frustrating. No, not because of the commercials. Simply because when I have time to watch the TV there usually is nothing on that is worth watching. It is amazing to see that TV schedules seem to be focused on making sure nothing worth watching is going to be on when I am free to watch.
The strange thing that we have grown to accept is that the TV dictates our lives. If you want to see a movie, you have to sit in front of the box at the time the programmers decided it has to be showed. I know people who have a television schedule. They sit down on Monday to watch this, this and this and then Tuesday is off, Wednesday it is this and so forth. In the Netherlands, having an evening coffee usually coincides with the eight o’clock news and nobody seems to remember which one claimed that timeslot first.
TV is an entertaining medium is the mantra. So, it is entertainment that you can consume passively. If it does not coincide with times you are available, you should get yourself a harddisk recorder the suggestion goes. Is that what we have come up with in this day and age? I have tried that with VHS and believe me, it didn’t work.
In my opinion, TV channels are a thing of the past. something that we need to get rid of as soon as possible. I want a TV with just one channel. My channel. A channel where I select what I want to watch and what broadcaster I get it from. So I might want to see the latest updated news broadcast at seven and then watch a movie, followed by an episode of a series and finishing the night with a documentairy. Or when I feel like something else, I want to be able to select that. I want to be the boss of my TV. I want to tell it what I want to watch when. And in my opinion TV broadcasters should listen to this trend more. I don’t just want to see the same program half an hour later, if facts change, I want to see an updated news broadcast. Commercials I am not bothered about, though if prompted I might want to pay a little money to watch a movie without them. But I want to be able to decide what I do with my time and when I watch what on my digital tv. Broadcasters, please launch My.Channel.nl.
De heffing is geweldig. “Overheid, help!”
Vandaag stond in Trouw te lezen dat de commissie Brinkman vandaag adviseert om een heffing op internetaansluitingen in te stellen vanuit de overheid. De heffing moet gebruikt gaan worden om innovatieve initiatieven in de krantenwereld te financieren. In april besloot de Stichting Onderhandelingen Thuiskopievergoeding (SONT) al om een heffing in te voeren op digitale opname en afspeel appraratuur met een opslagmogelijkheid. De heffing is geweldig.
Het klinkt misschien wat overdreven, maar ehct, de heffing is geweldig. De heffing is het enige middel dat er voor zorgt dat een verouderd businessmodel toch kan blijven renderen. Want uiteindelijk komt het daar op neer. Het internet is immers niet nieuw. De kranten hebben al heel lang aan zien komen dat er andere maniere van nieuwsgaring gaan ontstaan. Ze konden op hun klompen aanvoelen dat het businessmodel dat is ontstaan rond 1605 met Relation, wellicht de 21e eeuw niet zou gaan overleven. Ook omdat het delen van nieuws via het internet al een van de meest populaire activiteiten was.
Op een andere manier geldt hetzelfde voor artiesten. De structuren die de afgelopen eeuw zo succesvol zijn geweest, worden langzaam onderuit gehaald door het gemak van downloaden en bestandsdeling. Ook hier konden de platenmaatschappijen al jaren geleden aan zien komen dat de huidige manier van verkopen langzaam zijn einde zou gaan vinden. Half jaren negentig waren muziek en films al te vinden via de ftp sites van diverse universiteiten. En hoewel de kwaliteit toen nog te wensen overliet, was te voorzien dat dat binnen afzienbare tijd zou gaan veranderen.
Op het moment dat je geconfronteerd wordt met een verouderd businessmodel en teruglopende inkomsten, kon je maar twee dingen doen. Je kon erin berusten en langzaam ten onder gaan, of je kon je schouders er onder zetten en een nieuw model maken om weer geld te verdienen. Nu is er de derde optie. Je gaat naar de overheid, je klaagt en je stelt een commissie in. De commissie brengt dan een advies uit voor een heffing, zodat je niet zelf hoeft te investeren in een nieuw businessmodel voor je product. Ideaal. Maar als ik heel eerlijk ben, dan zie ik dat niet als meer dan een doekje voor het bloeden. Want succesvolle ondernemingen en succesvolle producten komen voor uit visie. Vanuit die visie komen ook de mogelijkheden om geld te verdienen met je product. En mocht dat niet meteen lukken, dan pas je je businessmodel wat aan, net zo lang tot je verdient. Want consumenten zijn best bereid om te betalen, als het maar is voor iets waarin ze waarde zien.
Vandaag stond in Trouw te lezen dat de commissie Brinkman vandaag adviseert om een heffing op internetaansluitingen in te stellen vanuit de overheid. De heffing moet gebruikt gaan worden om innovatieve initiatieven in de krantenwereld te financieren. In april besloot de Stichting Onderhandelingen Thuiskopievergoeding (SONT) al om een heffing in te voeren op digitale opname en afspeel appraratuur met een opslagmogelijkheid. De heffing is geweldig.
Het klinkt misschien wat overdreven, maar ehct, de heffing is geweldig. De heffing is het enige middel dat er voor zorgt dat een verouderd businessmodel toch kan blijven renderen. Want uiteindelijk komt het daar op neer. Het internet is immers niet nieuw. De kranten hebben al heel lang aan zien komen dat er andere maniere van nieuwsgaring gaan ontstaan. Ze konden op hun klompen aanvoelen dat het businessmodel dat is ontstaan rond 1605 met Relation, wellicht de 21e eeuw niet zou gaan overleven. Ook omdat het delen van nieuws via het internet al een van de meest populaire activiteiten was.
Op een andere manier geldt hetzelfde voor artiesten. De structuren die de afgelopen eeuw zo succesvol zijn geweest, worden langzaam onderuit gehaald door het gemak van downloaden en bestandsdeling. Ook hier konden de platenmaatschappijen al jaren geleden aan zien komen dat de huidige manier van verkopen langzaam zijn einde zou gaan vinden. Half jaren negentig waren muziek en films al te vinden via de ftp sites van diverse universiteiten. En hoewel de kwaliteit toen nog te wensen overliet, was te voorzien dat dat binnen afzienbare tijd zou gaan veranderen.
Op het moment dat je geconfronteerd wordt met een verouderd businessmodel en teruglopende inkomsten, kon je maar twee dingen doen. Je kon erin berusten en langzaam ten onder gaan, of je kon je schouders er onder zetten en een nieuw model maken om weer geld te verdienen. Nu is er de derde optie. Je gaat naar de overheid, je klaagt en je stelt een commissie in. De commissie brengt dan een advies uit voor een heffing, zodat je niet zelf hoeft te investeren in een nieuw businessmodel voor je product. Ideaal. Maar als ik heel eerlijk ben, dan zie ik dat niet als meer dan een doekje voor het bloeden. Want succesvolle ondernemingen en succesvolle producten komen voor uit visie. Vanuit die visie komen ook de mogelijkheden om geld te verdienen met je product. En mocht dat niet meteen lukken, dan pas je je businessmodel wat aan, net zo lang tot je verdient. Want consumenten zijn best bereid om te betalen, als het maar is voor iets waarin ze waarde zien.
Twitter love
I just had to put this up. Last night Marloes got her laptop stolen. A very unfortunate incident for anyone, but specifically for @Marlooz who makes her money live broadcasting and making video’s with her Mac. Twittering about it struck a chord with many and Michiel Berger started raising money to buy her a new laptop. Now that is twitter love. Rounding up your friends to mean something big to someone by doing something small. It is fantastic. Not because of the laptop, not because of the money. But because of people showing that online relationships are worth it.
If you feel like donating? Check out @michielb’s instructions. (Btw. the laptop has been paid for now…)
Gisteren met opperste verbazing zitten lezen over de rechtzaak die Autobedrijf Zwartepoorte heeft aangespannen tegen Miljoenhuizen.nl. Uiteraard heb ik het uit de media moeten vernemen, maar het lijkt erop dat Autobedrijf Zwartepoorte Miljoenhuizen.nl enkel aanklaagt voor smaad op basis van de zoekresultaten van Google. Door “Zwartepoorte failliet” in te tikken en er op te zoeken vind men dat de indruk gewekt zou worden dat het autobedrijf inderdaad failliet is. Doordat de geruchten al een tijdje gonzen, zou de zaak behoorlijke schade ondervinden van mensen die nu geen zaken meer met Autobedrijf Zwartepoorte willen doen.
Het artikel in de PZC
Het is een geweldige rechtzaak die goed laat zien hoe weinig er eigenlijk nagedacht wordt over de manier waarop Google werkt. Maar ook een zaak die aantoont hoe klakkeloos er overgenomen wordt wat op internet gezegd wordt. Bij Miljoenhuizen.nl komt het zoekresultaat blijkbaar voort uit de combinatie van twee comments waarin in een iets wordt gezegd over een ander bedrijf dat failliet is en in een ander wordt iets gezegd over Autobedrijf Zwartepoorte. Een toeval dat een zoekresultaat oplevert waarmee de eigenaren niet blij zijn. En op zich wel begrijpelijk. Alleen is het wel zo dat een zoekresultaat op deze manier nooit voorkomen kan worden.
Ik ben heel benieuwd naar het resultaat en de uitspraak. Mocht Autobedrijf Zwartepoorte in het gelijk worden gesteld, dan stem ik er in ieder geval voor om in hoger beroep te gaan. Want op het moment dat hierover een negatieve principe uitspraak gedaan gaat worden, lopen we met z’n allen een duidelijk risico op beperking van vrijheid van meningsuiting. Want wie weet welke woorden je dan niet meer in combinatie op een site kunt gebruiken.
(Overigens ben ik benieuwd wanneer ik mijn eerste mail ga ontvangen, want in de zoekresultaten kom ik nu ook al redelijk hoog naar voren…)
Vandaag is het 4 mei. Dodenherdenking. Een dag als alle anderen. Ogenschijnlijk dan.
4 mei gaat over oorlog. Over strijd. Over mensen die hun leven hebben gelaten. Daar staan we twee minuten bij stil. En daarna gaan we verder met ons leven.
Of gaat 4 mei over meer? Gaat 4 mei over liefde, over passie en over verlangen naar een tijd die beter is. Gaat 4 mei niet over de mensen die een keuze maakte. Een keuze om op te staan. Om te weerstaan. Om een vuist te maken naar alles dat ze tegenhield. Tegen alles dat stond voor haat en verdrukking. Tegen alles dat ingaat tegen de menselijke natuur. Die natuur die onszelf laat verlangen naar vrijheid. Laat verlangen naar liefde, laat verlangen naar elkaar. Leven met elkaar. Om elkaar te ondersteunen. Elkaar te laten groeien. En elkaar te laten ontwikkelen tot alles dat we zouden kunnen zijn.
Laten we dat onthouden. Laten we daar voor staan. En laten we samen kijken hoe we technologie kunnen inzetten om te herdenken, te vieren en vooral, om te bouwen aan een toekomst voor iedereen.
