Sad news today as the official Google Blog has brought the announcement that Google will no longer be developing Google Wave and that the plug will finally be pulled at the end of this year. The reason mentioned is the low adaptation of Wave by the community. As true as this is, the problem is not just with the community. I believe the problem runs deeper where Google has launched some great technology that just has not been developed far enough to be at a stage where everyone can use it. There are still too many flaws that need addressing, but if those would be taken care of, I believe Wave could have been a killer technology for Google offering organizations a whole new way of communicating with their target audiences.
Even earlier today I was still singing Wave’s praises. To my credit that was still some two hours before the plug was officially pulled. I still see Wave as a great solution to anyone who would be having customer interaction for instance. It would offer a great opportunity to receive a customers’ question, have the question travel the organization, post the answer and still have a log of all that has happened for future reference.
I could also see it replace email with collections of ongoing conversations instead of mails with cc’s, bcc’s, long quoted texts etc. I would have loved to see email disappear in favor of a technology like Wave as it is just so much more natural. Twitter for short interactions, Wave for longer ones where both can represent dialogues.
But alas, it has been decided that it will never be. Fortunately, everything connected to Wave has been opened up as open source technology, but large scale adaptation seems to be further off than ever now. Anyhow, I am off to my Wave inbox now as I have one awesome new project running and that gets managed from a wave. It will probably be my last, but at least I get to enjoy it for a little bit longer…
Sinds bekend is geworden dat de KNVB de rechten voor het uitzenden van de huldiging heeft verkocht aan SBS, heerst er verontwaardiging op de verschillende sociale media. En daar zijn natuurlijk ook wel redenen voor. Maar dit is tegelijk de mogelijkheid voor de NOS om de kracht van haar sociale netwerk te laten zien. Miljoenen genieten van haar uitzendingen via de televisie, maar ook via het internet en de mobiele applicaties trekt de NOS veel kijkers. Het zou dan toch ook prachtig zijn als de NOS er nu voor zou kiezen om de KNVB in haar oranje hemdje te zetten door alsnog een uitzending te maken op basis van beelden die door haar netwerk worden verzorgd. En het is niet onmogelijk. Misschien is de kwaliteit van de beelden niet altijd wat we van de NOS in HD gewend zijn, maar het gevoel van ‘aanwezig zijn’ en ‘saamhorigheid’ krijg je natuurlijk ultiem als je vanaf honderden mobiele telefoons een verslag voorgeschoteld krijgt gestuurd vanuit de NOS regie met commentaar van Jack van Gelder en de andere vaste commentatoren.
NOS, ga ervoor! Er zit meer in het oranjelegioen dan de onderhandelingen over een sublicentie jullie kunnen bieden.
(Wil je meedoen of vind je dat de NOS het gewoon moet doen, laat dat dan weten op twitter of hier in de comments.)
Ik ga graag naar evenementen en beurzen etc. Voor een deel omdat ik wil zien wat er op de markt te doen is, voor een deel om te zien hoe anderen zich presenteren en voornamelijk om anderen te ontmoeten. Bij #marcom10 is dat vandaag al niet anders.
Vroeger moest je maar afwachten wie je tegenkwam. Meestal liep je mensen mis en hoorde je later dat die-en-die en zo-en-zo er ook waren. Nu is dat anders. Door het gebruik van hashtags op twitter, kan ik nu een veel beter beeld krijgen van bezoekers. En zij van mij. En dan wordt het al snel makkelijker om anderen te ontmoeten. Dus, vandaar ook mijn oproep van vandaag, om eens samen te gaan lunchen. Er zijn gelegenheden genoeg in de RAI bij #marcom10, dus dat moet geen probleem zijn. Mocht je ook zin hebben in een lunch, zeg dan wat tegen me op twitter, stuur een mail naar arne@arnehulstein.nl of gebruik mijn telefoon (06 539 611 38).
Tot straks!
Herinnert u zich “2000” nog? Een getal dat te pas en te onpas werd gebruikt voor alles dat modern en vooruitstrevend moest zijn. In de 20e eeuw dan. Elke fabrikant had wel iets “2000” in zijn gamma en ook op andere plaatsen kwam het terug. Nu, tien jaar later hebben we “2.0”. Alles dat vroeger “2000” was, is tegenwoordig “2.0”. En als je niet “2.0” bent, dan doe je eigenlijk niet meer mee. Wil je aangeven dat je bezig bent met iets dat te maken heeft met de toekomst, of als je een hippe uitstraling wilt hebben, dan moet je iets doen met “2.0”. Geïnspireerd door web 2.0 diensten, hebben we tegenwoordig journalistiek 2.0, zorg 2.0, ambtenaar 2.0, overheid 2.0, bibliotheek 2.0, uitgever 2.0, archief 2.0, sales 2.0, erfgoed 2.0, gezondheid 2.0, Amsterdam 2.0, calimeromarketing 2.0, media 2.0, project 2.0, ontwikkelingssamenwerking 2.0, enterprise 2.0, identity 2.0, politie 2.0, politiek 2.0 en zo kan ik nog wel een half uurtje doorgaan.
We twee-punt-nullen onszelf met z’n allen lekker de toekomst in. Maar waar gaat het nou eigenlijk nog over? Het lijkt erop dat alle initiatieven iets te maken hebben met internet, iets willen doen met input en met een andere manier van werken. En intussen genereert een persbericht met “2.0” ook gewoon nog wat media aandacht. Want als er “2.0” in staat, dan is het interessanter.
Maar laten we nou eens heel eerlijk zijn, hebben we dat “2.0” wel nodig? Zijn we ons als klanten niet al jaren bewust dat het fijn is als je een bedrijf kunt bereiken? Dat het luistert als je een vraag hebt en dat het je een antwoord geeft dat passend is voor jouw situatie. Dat jij kunt communiceren zoals je dat op dat moment kiest en dat een antwoord dan ook op een soortgelijke manier en met een soortgelijke snelheid terugkomt. En als we dat als klanten weten, waarom passen we dat dan niet toe op onze eigen organisatie? Want als we met z’n allen eens goed na zouden denken over de echte verwachtingen die een klant heeft met het ook op zijn relatie met ons als organisatie, dan zouden we al die “2.0” initiatieven helemaal niet nodig hebben. Dan is een dialoog met je klant helemaal niets nieuws en loop je niet alleen voorop in dienstverlening, maar uiteindelijk ook in omzet.
De werkelijkheid had je soms zelf niet eens kunnen verzinnen. De afgelopen dagen ben ik op zoek geweest naar een klein onderdeeltje voor onze Jeep, zodat een nieuwe eigenaar er weer even veel plezier mee zou hebben als wij dat hebben gehad. Op zoek naar het onderdeel bel je dan verschillende bedrijven op, om te zien of zij het hebben en hoe snel het geleverd kan worden. Regelmatig krijg je dan te horen dat ze het onderdeel niet hebben. En dat is prima. Maar toen trof ik een bedrijf in Noord Holland dat wel een hele aparte aanpak kende.
“Wat zoekt u?”
Dus ik beschrijf het onderdeel en de auto.
“Ja, daar heb ik er net van binnen gehad.”
“Maar weet u of dat er een is met een aansluiting voor 1 draad of 2 draden?”
En toen kwam het verbluffende antwoord: “Ja hoor eens jongen, ik heb het nou te druk om naar dat soort dingen te kijken. Wil je het hebben of niet? Anders hang ik op.”
Sommige producten verkopen zichzelf. Maar als je klantenservice bestaat uit het zo snel mogelijk afhandelen van je telefoontje, ongeacht te uitkomst, dan gaat zelfs die vlieger op de lange duur niet meer op. Klanten zijn het bestaansrecht van je organisatie. Klanten zijn geen geld-generatoren. Potentiële klanten zijn mensen met interesses, behoeften, doelen en vrienden. Die vrienden kunnen ook weer klanten worden en zo groeit je bedrijf. Tenminste, als je de behoeften van je klanten belangrijk vindt. Als dat niet zo is, dan vinden je klanten wel iemand die dat wel vindt.
